Editorial: Palas dos reis

A apertura do xuízo contra o actual alcalde de Palas de Rei e o seu antecesor por acoso á secretaria interventora municipal pode ser un exemplo da indefensión na que se encontran os funcionarios que non facilitan a xestión pública a certos políticos. Xa non digamos se denuncian a corrupción.

Se ao final quedan probadas, aínda que só sexa unha parte das acusacións admitidas a trámite no xuízo, evidenciarase que a presión política existe, que hai unha corrupción de baixa intensidade que funciona a base de acoso laboral. É a herdanza dunha caste especial de políticos, triunfadores, señores nos seus eidos, donos dunha leira ben choída na que repartir grazas e desgrazas de forma arbitraria. Seguir lendo

Publicado en Editorial | Deixar un comentario

Rumores de esperanza

Todos debémoslle algo a alguén. Poño por caso que calquera de nós débelle moito a xente que pasa pola nosa vida sen ter lazos de sangue e que nos bota unha man para atopar o noso camiño. De seguro que ti tes na cabeza xente que foi clave na túa vida e á que lle debes moito. Agora pensa que estás no caso daquela xente que polo que sexa chegou ao fondo do pozo. Hai xente pola que ninguén daría nin un pataco dos de antes e que sae do burato coa guía doutra persoa que se converte en clave.

Nas asociacións que traballan ben coa xente marxinada hai centos de historias destas. Xente que un día chega a esa organización totalmente rota e que sae a flote. Trátase de asociacións que non van de “solucionadoras de problemas” senón que acompañan no camiño de volta. Que saben que o protagonista do cambio non son eles senón o outro. Coñezo casos deses de xente que camiña nunha asociación ata saír do pozo. E o mellor de todo é que parte de esa xente ao volver a ver a luz do amencer regresan á asociación que lles devolveu á vida e deciden acompañar á xente que o precisa.

Coido que estes rumores son un pouco escuros porque non podo nin debo dar nomes pero estes días contáronme varias veces unha historia semellante. Dá gusto ver como a xente é agradecida e sabe mirar atrás e coñecer o seu pasado.

Publicado en Rumores de Esperanza | Deixar un comentario

Ás furtadelas: O empobrecemento da Teoloxía

Foto 2 (5)

O papa Francisco quere unha “Igrexa en saída”, aberta, tolerante, creativa

Por lei de vida, a gran xeración de teólogos que fixeron posible a renovación teolóxica que levou a cabo o concilio Vaticano II está a punto de extinguirse. E nas décadas seguintes, por desgraza, non xurdiu unha xeración nova que puidese continuar o labor que os grandes teólogos do século XX iniciaron. Os estudos bíblicos, algúns traballos históricos e algo tamén no que se refire á espiritualidade son ámbitos do quefacer teolóxico que se mantiveron dignamente. Pero incluso movementos importantes, como ocorreu coa teoloxía da liberación, dan a impresión de que se están vindo abaixo. Oxalá me equivoque.

Que sucedeu na Igrexa? Que nos está pasando? Seguir lendo

Publicado en Ás Furtadelas | Etiquetado , , , , , | Deixar un comentario

DOMINGO 18 DE XUÑO. FESTA DE CORPUS

arena[5814].jpg

A PALABRA. Xn 6, 51-58

A CLAVE. Marisa de Corme 

O ECO. Olga Álvarez

 

 

 

Naquel tempo, díxolles Xesús aos xudeus: «Eu son o pan vivo que baixou do ceo: se alguén come deste pan, vivirá para sempre; e o pan que eu darei, é a miña carne, para a vida do mundo. » Discutían entón entre eles os xudeus: « Como pode este darnos a comer a súa carne? » Díxolles entón Xesús: «Con toda verdade volo aseguro: se non comedes a carne do Fillo do Home e non bebedes o seu sangue, non teredes vida en vós. Quen come a miña carne e bebe o meu sangue, ten vida eterna e eu resucitareino no derradeiro día. Pois a miña carne é verdadeira comida e o meu sangue é verdadeira bebida. Quen come a miña carne e bebe o meu sangue, permanece en min e eu nel. Do mesmo xeito que o Pai que me mandou vive e eu vivo polo Pai, así tamén quen me coma vivirá por min. Este é o pan que baixou do ceo; non semellante ao que comeron os vosos pais, que mesmo así morreron: quen come este pan, vivirá para sempre.»

Permacecer. Xoán pon en boca de Xesús una das chaves do sermos en comunidade. Na comunidade todos formamos parte de algo máis forte e grande que nós sen perder a nosa identidade. As cristiás somos comunidade en tanto formamos parte do corpo de Cristo, en tanto entramos a formar parte do seu proxecto de amor para o mundo. Formar parte deste proxecto fainos permanecer no mundo, na historia. Dalgún xeito, ese permanecer é a clave da resurrección. Oscar Romero, na súa última homilía radiada, uns días antes do seu asasinato dicía: “Se me matan resucitarei no pobo salvadoreño”. E así é. Hoxe Romero vive resucitado na Igrexa, no pobo de Deus. Foi quen dun acto de amor. Soubo ir máis aló de si mesmo, camiñar cara o amor, e por iso permanece no amor. Seguir lendo

Publicado en boa nova | Etiquetado , , , , | Deixar un comentario

Entrevista con Anxo Ferreiro Currás: Memoria de don Francisco Ron Sánchez, sacerdote republicano

Rematando maio, ex alumnos do seminario de Vilanova de Lourenzá xuntáronse para homenaxear e lembrar a Francisco Ron.

A boa desculpa foi o libro Don Francisco Ron Sánchez, sacerdote republicano, do noso colaborador Anxo Ferreiro Currás. Con el conversamos sobre esta figura, que representa a moitos máis dos que parece.

 

Xa hai tempo que andas a pescudar neste tema que rompe co pensamento fácil…

Aí comezando este século empecei a estudar e investigar na nosa historia contemporánea. Concretamente, na igrexa no século vinte, especialmente no que toca a República e á Guerra Civil e ditadura. E vin que a II República non era o “demo”, nin tiña por dogma o ateísmo, nin o obxectivo era a persecución relixiosa. Non tiña, abofé, relixión de Estado, mais amparaba a liberdade de conciencia e de relixión, e o laicismo ben entendido era e é positivo.

Había carraxe contra o poder da xerarquía eclesiástica nos artigos da Constitución da II República?
Seguir lendo

Publicado en Entrevista ou páxinas centrais | Etiquetado , , , , , , | Deixar un comentario

Crónica: Os grupos de “Cremos no rural” celebran o San Cidre baixo o lema: a comunidade parroquial, tarefa común.

IMG_4901

O día 17de maio, día tamén das Letras Galegas dedicado a Carlos Casares, os grupos de “CremosNoRural” celebramos o día do San Cidre, o día do mundo rural. Fixémolo este ano na parroquia de Cabrui, Mesía, onde se está levando a cabo unha importante experiencia de militancia cristiá e social ao redor da Asociación “A Raíña”. E así se foi desenvolvendo este día de festa.

Acollida Seguir lendo

Publicado en Crónica | Etiquetado , , , , , , , , , | Deixar un comentario

O fachineiro da man que che dá de comer

Medios e medias

Nos Estados Unidos de América disque a prensa está a vivir unha idade de ouro, un efecto colateral da era Trump. Tantos son os disparates, as neglixencias, as mostras de vandalismo político, as meteduras de pata que a xente asisada achégase a diarios e canles de noticias coa intención de atopar alí análises demoradas e atinadas que traballen a información, pois ese é o labor do xornalismo. Todo ante os ataques irados do presidente que, a cada novo escándalo, non deixa de acusar aos medios non afíns de inventar noticias na súa contra. Seguir lendo

Publicado en O fachineiro | Etiquetado , , | Deixar un comentario