O NOSO TABOLEIRO: 20 aniversario da Asociación de Mulleres Cristiás Galegas EXERIA

 

A NOSA LUZADA ILUMINARANOS A TODAS

O pasado 5 de novembro, a Asociación Mulleres Cristiás Galegas Exeria celebrou no auditorio Cersia de Santiago os seus 20 anos. Acompañáronnos unhas 80 mulleres de diferentes grupos e asociacións da Galiza, e tamén de fóra da nosa terra. Queremos agradecer de xeito especial a presenza das mulleres de Donnes en l’Esglesia por la Paritat, de Cataluña, e as Donnes Creients de Valencia. Vaian estas liñas para partillarvos a todas as emocións e vivencias dese día.

exeria-foto-1-1Celebramos moita vida

Celebramos moita vida, tivemos como símbolo o número doce, doce eran as tribos de Israel, o Pobo de Deus, e “doce” tamén foi a xornada. Iniciámola coa música da danza de bendición, e cun camiño de luz feito por unha ringleira de 12 mulleres portadoras da luz, símbolo de toda a xornada. A nosa compañeira Pilar acolleu e abriu o día con palabras de agradecemento por estes 20 anos de camiño, no que fomos descubrindo que a primeira relación onde practicar a arte do coidado era con nós mesmas, coa muller que cada unha somos, e tamén coas outras, respectando as opcións e decisións de cada unha, enriquecéndonos na circularidade que recoñece autoridades mutuas e inventando modos entrañables de exercer os liderados e celebrar a fe co noso propio estilo, desde unha gran liberdade. Fomos aprendendo tamén a atopar o noso lugar como Asociación feminista cristiá nos diferentes colectivos sociais, feministas e eclesiais, un lugar fronteirizo que non sempre resulta cómodo, pero que nos posibilita ser ponte de diálogo entre persoas e colectivos ás veces distantes.

exeria-foto-2-3

Alumeounos a teoloxía feminista
Seguir lendo

Publicado en O Noso taboleiro | Etiquetado , , , , , , , , , , , , | Deixar un comentario

O fachineiro da política: Posverdade

Pois xa temos presidente. Trump, por se alguén pensa outramente. O malo é que foron outros os que o elixiron por nós, e ademais fixérono como se aquí o escolleramos nun cásting de Gran Hermano ou nun concurso do Bamboleo. Claro que tampouco nós estamos para dar moitas leccións. En relación con esta escolla, unha das cousas que máis chamou a atención do fachineiro nestes días foi que o dicionario Oxford elixise como palabra do ano “posverdade”, que sería a tradución do post-truth inglés. E que vén querendo dicir isto? Pois pouco máis ou menos que os feitos non importan, sobre todo á hora de elixir os nosos e as nosas representantes. É o que dicía o propio Trump cando aseguraba que podería saír a pegar tiros na Quinta Avenida de Nova York e a xente habíalle votar igual. Para nos entreter tamén podiamos calcular cantos escanos sacarían Rato ou Bárcenas se o PP decidise presentalos como candidatos á presidencia. Ou Cañita Brava. A min iso de que non importan os feitos senón as emocións, paréceme máis ben que vén sendo que non importa a verdade senón a ignorancia. Isto xa o caricaturizou hai moitos anos Woody Allen cando, nunha escena dunha película súa, unha muller atopa o seu home na cama con outra. El tenta explicarse dicíndolle “A quen vas crer, a min ou aos teus propios ollos”. Pois iso.

A.Q.

Publicado en O fachineiro | Etiquetado , , , , | Deixar un comentario

O Agro: Conversa con Xosé Salvatierra Rico, técnico agrario (1ª parte)

O sector lácteo, un ano despois das mobilizacións: cousas que aprender da Bretaña

o-agro-1

Pouco máis dun ano despois das grandes mobilizacións e tractoradas do sector lácteo galego, reina a desinformación nun asunto clave para o noso rural e para o país galego. O lácteo é, sen dúbida, un piar estratéxico da economía galega. Moito nos cómpre aínda mirar que podemos aprender doutros sitios e dos nosos propios erros. Comentamos estas cousas nesta primeira entrega dunha entrevista con Xosé Salvatierra Rico, técnico agrario, e sempre militante dunha Galicia rural avanzada, ecoloxicamente sustentable e economicamente viable. E da súa man poñémonos ao día.

Como está a situación dos produtores de leite despois das mobilizacións de setembro do 2015?

A fin das cotas lácteas o 31 de marzo de 2015 parecíalles aos gandeiros galegos un alivio da carga que levaban soportando desde o ano 1992. Semelláballes que agora terían o camiño despexado para producir sen esa limitación. A cota, para moitos deles, opinaban, era o primeiro dos males da súa explotación. Agora imos defendernos mellor, dicían, ao non termos un teito para medrar, en número de vacas e en produción. Algúns xa empezaran a tomar velocidade, nestes dous parámetros, varios meses antes, para adiantar a outros polo camiño.

Veu así, de forma repentina, un aumento da produción en torno a un 3-4% en Galicia, e tamén noutras partes de España e de Europa.

Consecuencia? Seguir lendo

Publicado en O Agro | Etiquetado , , , , , , | Deixar un comentario

DOMINGO 4 DE DECEMBRO. 2º DE ADVENTO

http://elblogdesimeonhidalgo.blogspot.com.es/

SE LOCALIZA LA PILA BAUTISMAL DE GUERGUITIÁIN Simeón Hidalgo Valencia (23-06-2014) http://elblogdesimeonhidalgo.blogspot.com.es/

A PALABRA: Mt 3, 1-12

Naqueles días apareceu Xoán Bautista no deserto, proclamando: «Convertédevos, que xa chega o Reino dos Ceos.» El era de quen dixera o profeta Isaías: Unha voz clama no deserto: Preparade o camiño do Señor, endereitade os seus vieiros. Xoán ía vestido con pelos de camelo e cun cinguideiro de coiro no van, e mantíñase de saltóns e mel bravo. Ía onda el xente de Xerusalén, de toda Xudea e mais da banda do Xordán. Confesaban os seus pecados e el bautizábaos no Xordán. Como se decatara de que moitos fariseos e saduceos viñan a que os bautizase, díxolles: «Raza de víboras! Quen vos ensinou a fuxir do castigo que está a chegar? Dade froitos dignos dunha verdadeira conversión, e non vos fagades ilusións dicindo entre vós: “Somos fillos de Abrahán”, porque vos aseguro que Deus pode sacar fillos de Abrahán mesmo destas pedras. Xa está a machada posta contra a raíz das árbores, e toda árbore que non dea froito hase cortar e botar ao lume. Eu bautízovos con auga para que vos convertades. Pero o que vén detrás miña é máis forte ca min, e nin tan sequera son digno de lle leva-las sandalias. El havos bautizar co Espírito Santo e con lume. Porque trae a forcada na man, para limpar a súa eira e na hucha recoller o trigo; e ha queimar a palla nun lume que nunca se apaga.»

A CLAVE: Marisa de Corme

Cambiar, descentrarse, apostar polo diferente, deixar as seguridades e lanzarse na procura da outra, do outro. O Evanxeo de hoxe marca o camiño do tránsito entre o antigo e o novo.

Presenta a un Xoán vestido como un novo Elías, prototipo do profeta veterotestamentario, que se abre a un lado e deixa pasar a unha nova xeración profética encabezada por Xesús. O Pobo de Israel deixa paso á Igrexa, a tribo de Leví bótase a un lado do camiño ante a irrupción na Historia dun novo pobo de sacerdotes, profetas e reis… Seguir lendo

Publicado en boa nova | Etiquetado , , , | Deixar un comentario

Economía: Achegándose ao Nadal como agasallo

“O Nadal, como boa festa profana que é, tamén conta coa súa particular trindade, a lotaría, os agasallos e a fartura”

Irimia vai colaborar coa anticipación navideña que vivimos en Occidente. Si. Xa logo é Nadal, todo se viste de Nadal, así que falarei de Nadal antes de que chegue Nadal. Hoxe quero recrear a esencia profana navideña, que tamén é humana e desconcertante polo contraditoria e apaixoada que resulta.  E como boa festa profana que é, tamén conta coa súa particular trindade: a lotaría, os agasallos e a fartura.

A terceira semana de novembro esgotouse a lotaría navideña no meu traballo. Eu ficara sen ela sen maior preocupación. Pero aqueles afortunados posuidores dun décimo aventurábanme cun sorriso de esguello o estado mental no que me sumiría no caso de ser o único desafortunado en non recibir parte dese premio que moitos soñaban con obter. Xa vos adianto que non creo que fose sofrir moito, pero… nunca se sabe como reacciona a cabeza en circunstancias adversas😉.

Seguir lendo

Publicado en Economía | Etiquetado , , , , , | Deixar un comentario

Rumores de esperanza

“A ti gústache o cine ou as películas americanas?” Así comezaba o fachineiro do número anterior. Quedo coa pregunta e coa recomendación do filme de Ken Loach. E tamén quedo coa cantidade de bo cinema que se fai polo mundo adiante e que non entra nas carteleiras dos supermegacines dos supermegacentros comerciais que hai nas cidades. Alí onde comes o mesmo ca un señor de Oklahoma City, atopas a mesma vestimenta que vai poñer unha señora de Hanoi e ves o mesmo filme co mesmo tipo de flocos de millo ca un adolescente de Marrakesh. Sonvos cousas da globalización.

De todos os xeitos, hai dúas experiencias en Santiago que rachan con esta dinámica cinematográfica. Por unha parte está Numax, que leva un tempo traendo cine alternativo a Galicia de xeito moi efectivo. Por outro lado está Cineuropa, que este ano cumpre 30 anos de oferta altenativa. Seguir lendo

Publicado en Rumores de Esperanza | Etiquetado , , , | Deixar un comentario

O trasno: Xa está pasando

UNICEF debería facer algo co fillo pequeno de Trump.

Algo para protexer ese rapaciño, con cara de ausente, con esa expresión estraña, escasa de empatía, que lembra por veces a dos nenos co trastorno antisocial da personalidade, que Deus non o queira, non xa por el, meu pobre –é un dicir-, senón, sobre todo, pola cousa de se o Imperio se transforma en monarquía hereditaria.

Como non protexer un neno dun educador que esbardalla desde o seu orgullo machista, que presume de que con cartos pode poñer a man onde lle pete, á que lle pete e cando lle pete? Como non protexelo dalgúen que alimenta o discurso da supremacía branca, o do kukusklan, o que iguala negro con simio e latino con violador. Si, hai que protexelo. Porque, se fai iso en público, que contos non lle terá contado pola noite? Seguir lendo

Publicado en O Trasno | Etiquetado , , , | Deixar un comentario