Utopía de Pascua: Vidas como grans de trigo


“Se o gran de trigo que cae na terra non morre, queda só;

pero se morre, dá moito froito”
(Xn 12, 24)

Maro Kouri_Imelda Graham

Foto: Maro Kouri. Imelda Graham organiza actividades de arte para nenos e nenas refuxiadas no campo aberto de Pikpa, en Mytilene, Lesbos)

 

Quen chorou pola morte destes irmáns e irmás? Quen chorou por esas persoas que ían na barca?

Polas nais noviñas carrexando os seus fillos?

Por estes homes que querían manter as súas familias?

Somos unha sociedade que esqueceu a experiencia de chorar, de sufrir con: A globalización da indiferenza roubounos a capacidade de chorar!

(Francisco)

Advertisements
Estas entrada foi publicada en Utopía coas etiquetas , , , . Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s