Rumores de esperanza – Manuel María


Non sei se vos pasa, pero cando lembro a alguén que non está, só teño unha imaxe del. Neste caso falo de Manuel María. A miña imaxe é de hai uns poucos anos, non moitos. Pero non podo precisar exactamente cantos nin exactamente onde. A miña imaxe é nunha romaxe por terras chairegas. Estabamos na oración da tardiña e el recitou algún poema seu. Lembro os meus pensamentos nese intre. Tiña sorte de compartir oración e lugar cun dos bos e xenerosos da nosa Terra.

Porque a Manuel María debémoslle unha aposta decidida pola súa terra. Ser chairego e ser galego era o seu xeito de ser e estar no mundo. Ser poeta era o modo no cal se comprometía. Todos coñecemos poemas del, aínda que sexan cantados.

Se cadra, moitos dos que ledes isto tamén lembrades romaxes con el. Penso que é tempo de darlle grazas a Deus de ter vivido a experiencia de rezar con el e de compartir fe e galeguidade cun poeta tan senlleiro. Eu que son imaxinativo, penso que estará con Deus no Ceo, explicándolle que non canta na Chá ninguén…

Advertisements
Estas entrada foi publicada en Rumores de Esperanza coas etiquetas , , . Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s