Que grande é A esmorga. Grandísimo o libro de Eduardo Blanco Amor e grande a película de Ignacio Vilar. A adaptación cinematográfica paréceme de altura. Eu non son crítico cinematográfico, pero hai cousas da película que me encantaron. Gustoume moito a ambientación, que resulta moi crible. Gustoume moito que se respectase o xeito de falar característico da zona e que reflicte tan ben o autor. Por sorte, non se caeu no que para min sería o erro de “facilitalo” expresándose en normativo. E o que máis destaco é o papel dos tres actores. Xenial, Miguel de Lira como Cibrán, facendo un papel comedido como corresponde ao seu personaxe. Inmenso, Morris, facendo de Milhomes. E tremendo o actor vasco, Karra Ejalde, facendo de Bocas cun galego perfecto. Señores, falar galego non é tan difícil. Só hai que ter gañas. Paga a pena que nos sintamos orgullo do noso e que a sétima arte na nosa lingua non sexa flor dun día cada vinte anos.

Achégase o Nadal. Se queres cinco minutiños de reflexión do que se celebra, aconsélloche que vaias a un buscador de vídeos e mires Nadal en Luintra, de Berrogüeto. Moi bonito. Feliz Nadal.

Advertisements
Esta entrada foi publicada en Rumores de Esperanza. Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s